In zilveren handen rust het rood van verlangen, appels glanzen als beloften zonder naam, de lucht houdt de adem van het eerste moment vast, waar kiezen nog onschuldig leek.
Een slang van goud weeft vragen door de stilte, zijn lijf een fluistering langs huid en bot, het paradijs kantelt in één zachte beweging, kennis sluipt binnen als een schaduw van licht.
Dan reikt het skelet, herinnering aan wat volgt, naar wat ooit vol en levend was, tussen begin en einde blijft dit beeld hangen: de mens, gevangen tussen honger en bewustzijn.
Voor meer informatie over de schilderijen klik hier. Mocht dit schilderij uw interesse gewekt hebben, neem dan contact met ons op.
